vrijdag 18 januari 2019

Hallo en vaarwel


Vanmiddag even op de fiets naar Doorwerth gefietst aangezien mijn buskaart leeg is. Na wat boodschapjes bij de Lidl sta ik buiten het winkelcentrum even een saffie te roken en ik hoor ineens hey! Ik draai me om en zie een vrouw en een man op me afkomen. De vrouw ken ik nog uit de politiek. Hey Peter Barkum, tjonge wat leuk jou nog eens tegen te komen. Ik zeg hallo en ze stelt me voor aan de man bij haar die haar zoon blijkt te zijn. We kijken elkaar even diep in de ogen aan en ze zegt dan weer, wat leuk Peter Barkum om je even te zien. Hoe lang is het nu geleden dat je uit de politiek bent gestapt? Elf en half jaar geleden zeg ik. Ze zegt, nou niet lang daarna ben ik ook vertrokken.

Dan richt ze zich tot haar zoon en zeg, deze man wist vroeger alles, we noemde hem de wandelende archiefkast. Ik moet even lachen. Ze zegt, als je iets wilde weten wat iemand tijdens een vergadering had gezegd of je wilde iets weten over een onderwerp dan moest je bij hem zijn. Hij las alles wat los en vast zat en schreef daar ook prachtige rapporten over. Dan vraagt ze wat er na mijn vertrek uit de politiek allemaal met me is gebeurd en hoe het met mijn vrouw en kinderen is. Ik vertel haar over mijn scheiding, mijn zwerfperiode, mijn burn-out, mijn ziektes die me flink hebben gesloopt en dat ik niet weet hoe het met mijn ex en mijn kinderen is. Ze staat even met open mond naar me te kijken en te luisteren. O Peter toch wat verschrikkelijk allemaal. Ik zeg ja, maar ik heb het doorstaan. Haar zoon is inmiddels even naar binnen gelopen dus we kunnen even vrijuit spreken met elkaar.

Ze zegt heel jammer dat het allemaal zo is gelopen voor je. Ik moet je trouwens iets vertellen nu ik je toch zie. Ik had destijds een oogje op je maar heb er nooit iets meegedaan. Ik zeg, dat weet ik, ik had ook een oogje op jou maar heb er ook nooit iets meegedaan. Je was een van de weinig waar ik heerlijk mee kon kletsen over van alles en dat wilde ik niet in gevaar brengen. Ze zegt, misschien maar goed ook maar ik heb toen wel vaak over je gedroomd en gefantaseerd. We kijken elkaar even lachend aan en dan vraag ik haar hoe het met haar is gegaan na haar vertrek uit de politiek.

Ze zucht even en zegt dan, niet zo best. Ik ben in 2010 in een vechtscheiding terecht gekomen die me heel veel pijn, verdriet en kracht heeft gekost. In 2014 werd er kanker geconstateerd bij me, in dat jaar stierf ook mijn vader. In 2016 werd ik genezen verklaard maar vorig jaar werd er weer kanker gevonden met heel veel uitzaaiingen. En dan nu het meest moeilijk, “het is even stil” dan zegt ze, ik laat aankomende dinsdag euthanasie plegen. Verschrikt kijk ik haar even aan en de tranen springen me in de ogen.

Ze slaat haar arm om me heen en drukt me tegen zich aan. Verschrikkelijk zeg ik wat een leven. Ze zegt, dat kan ik van jou ook zeggen. Dat weet ik zeg ik en glimlach flauwtjes. Ik zeg, ik vind het heel moedig van je dat je dinsdag uit het leven stapt. Ze zegt, ja ik heb er lang over nagedacht, of een hele lijdensweg gaan afleggen met en hele hoop gedoe voor mezelf en de mensen om me heen, of op een door mij gewenst moment zelf de sterker eruit halen. Ik heb dus voor het laatste gekozen, ik heb genoeg geleden en voel me ook heel moe. Bovendien als ik naar de wereld en de politiek van vandaag de dag kijk dan word ik spontaan onpasselijk.

Dan zegt ze, we hadden destijds meer werk moeten maken van jouw rapporten, misschien dat de wereld ervan vandaag dan beter uit had gezien. Ik zeg, ik weet het niet, als ik terug kijk dan waren sommige rapporten nogal simplistisch en amateuristisch. Ze zegt, ja maar ze waren zuiver, jij schreef altijd vanuit je hart en wilde er echt zijn voor de burgers en niet om er zelf beter van te worden of om een of andere geschiedenisboekje te komen zoals de burgemeester en wethouders die we toen hadden. Ja, klopt zeg ik. Ik ben nooit de politiek in gegaan om er zelf beter van te worden, ik wilde mijn steentje bijdrage en het leven van mijn mede mensen veraangenamen. Dan zie ik haar zoon staan wuiven. Ze zegt ja, ik moet verder maar het was leuk en goed om je nog even te hebben gezien Peter voor ik hier weg ga. Met een brok in mijn keel zeg ik ja, het was fijn om je nog even te hebben gezien. Ze geeft me een kus en zegt, het ga je goed en vaarwel. En dan scheiden onze wegen zich voorgoed. Ik pak mijn fiets en loop even het bos in waar ik even mijn tranen laat lopen.

Peter Barkum © ® 18-01-2019

donderdag 17 januari 2019

January


January you miserable piece of big shit
I don’t like you, I’ll rather suck on a woman’s tit
You’re cold, nasty and wet
When you’re around I would like to stay in bed

Your days are sort and cold
They make me feel old
I miss the flowers and the warmth of the sun
I hope your days are soon be done

My heart is longing for the spring
When spring is here I will sings
So January get out of my side
To me you’re just as bad as fluoride.

Peter Barkum © ® 17-01-2019
This doodle may NOT be shared.

Innerlijke conflicten


Ik hoor van veel mensen “maar zie het ook bij mezelf” dat het even niet zo soepel gaat als dat we zouden willen. Gisteren was voor mij een zware dag, een echt drama met veel frustratie en boosheid. En nee niet boos op andere “al moet ik eerlijk bekennen dat ik hier een daar wel wat heb geprojecteerd” maar gefrustreerd en boos op mezelf. Ik was in conflict met mezelf en dan ga ik dus zoeken hoe, wat en waarom? Dat het ik overigens gisteren niet gedaan maar vanmorgen. Gisteren stond alles me tegen en stond ik ook stevig met mijn achterpoten in het zand.

Vanmorgen heb ik even gekeken naar de planeetstanden en toen werd me heel veel duidelijk. Mars, Eros en Uranus staan in mijn sterrenbeeld Ram. Mars is de god van de oorlog, Eros is het kleine broertje/zusje van Mars en een regelrechte onruststoker en Uranus is de planeet van de verrassingen maar ook een onruststoker. Nou verrassingen kreeg ik gisteren wel en die verrassingen werden gebruikt door Eros waardoor er dus oorlog ontstond binnen in mij met mijn gevoelens en emoties.

Wat waren die verrassingen zult u zich afvragen? Het waren gevoelens en emoties waarvan ik dacht dat ze verleden tijd waren en dus verwerkt waren maar niet dus. In alle hevigheid kwamen ze naar buiten en lieten ze hun nare kop zien. Er werd vuur en lava gespuwd als was het een spuwende vulkaan “zo voelde ik me gisteren ook als een vulkaan” en dat duwde mijn normaal vredelievende en liefdevolle ik persoon helemaal opzij. Ik moest vechten om niet in een diepe depressie terecht te komen.

Waar ik vroeger iedere winter een depressie had veranderde dat vorig jaar en ik doe er alles aan om niet weer in dat oude patroon van een winterdepressie terecht te komen. Een depressie hebben is op zich niet verkeerd of slecht al word dat in onze geld vretende maatschappij wel beweerd. Een depressie is zelfs heel goed. A) leer je jezelf heel goed kennen en B) word je daar innerlijk heel sterk van. Laat al die sukkels die zich dokter of psychiater noemen en zeggen dat een depressie een slecht iets is dus maar lullen. En nee een depressie hebben is niet leuk maar als daar op een goede manier mee word omgegaan “dus niet aan symptoom behandeling gaan doen met pillen of drankjes” kan het heel goed zijn voor een mens.

Maar goed, het is dus weer even knokken geblazen innerlijk en ik was al zo moe. En het weer werkt ook niet echt mee, ik mis vader zon en ben al die kou en regen meer dan zat maar het duurt nog even voordat de lente begint helaas. Nog maar even flink doorbijten dus en de superman of ridder uithangen of zo al ben ik dat natuurlijk niet maar je moet toch wat om de winter door zien te komen.

Peter Barkum © ® 17-01-2018

dinsdag 15 januari 2019

We zijn veranderd


Gedachtes, gevoelens en energieën. Er is veel op het moment wat me bezighoud. Ik ben een realist en ik hou van zekerheden. Ik wil zoveel mogelijk weten waar ik aan toe ben maar in de wereld van tegenwoordig is dat moeilijk. Vroeger hadden we vaste waarden, de Gulden, een vaste baan enz, enz. Maar vandaag de dag staat alles op losse schroeven, kun je niet echt meer op dingen rekenen. Ik vind dat heel moeilijk moet ik eerlijk bekennen en daar zal ik vast niet de enigste in zijn. De wereld om ons heen veranderd in een razend tempo. Wat vandaag nog als gewoon kan worden gezien kan morgen een doodzonde zijn en dan doel ik op dat politiek correcte geneuzel van tegenwoordig. En dan hebben we het nog niet eens gehad over alle meningen, oordelen en vooroordelen die iedereen tegenwoordig lijkt te hebben. En als ik geen mening over een onderwerp dan heeft iemand anders wel weer een mening over mijn geen mening hebben. Soms verlang ik echt terug naar vroeger toen “voor mij” alles nog lekker overzichtelijk was.

Maar we leven niet in vroeger maar ik het hier en nu en ik probeer me zoveel als mogelijk aan te passen aan het hier en nu. Ook al gaat dat soms niet van harte maar ik doe mijn best en dat vind ik al heel wat van mezelf. Maar soms denk ik, waarom doen mensen in hemelsnaam zo verdomde moeilijk? Waar ik me nog meer over verbaas is waarom mensen steeds meer over zich heen laten lopen door de (r)overheid? Het is wet na wet. Jij moet dit en jij moet dat en als jij dat niet doet krijg je boete op boete op boete. Kortom, als je niet mee wilt doen word je zien als melkkoe of slachtvee van overheid die je dan helemaal kaal gaan plukken totdat jij toegeeft aan hun perverse wensen en wetten. Zoals de overheid nu met mensen omgaat had men echt niet hoeven te flikken in de jaren 70 en begin jaren 80. Dan stond een groot gedeelte van de bevolking in Den Haag of Amsterdam te demonstreren en zo nodig dan sloegen ze erop. Ik was vroeger vaak aanwezig bij demonstraties en heb menig robbertje gevochten met politie en de ME. Maar demonstreren doen we niet meer laat staan op straat vechten. Tegenwoordig zitten we veilig achter onze pc, laptop of weet ik veel en schelden op het internet iedereen de huid vol die het niet eens is met onze vaak bekrompen overtuigingen. Het is altijd wij tegen zij en niemand kan het goed doen tenzij wij ze voor ons karretje kunnen spannen.

Kortom, wij zijn een verdeelt volk geworden en daardoor kunnen zij rustig hun gang gaan. En omdat we zo verdeeld zijn is er dus ook weinig kans dat wij massaal in opstand gaan komen tegen alle belachelijke wetten en regels. Wat dat betreft heeft de verdeel en heers politiek dus perfect gewerkt de afgelopen decennia. Geef de mensen brood en spelen dan kun je bijna alles flikken met ze. Of om het even in moderne taal te stellen, geef ze net voldoende voedsel en genoeg afleiding waardoor ze niet teveel gaan nadenken over wat “zij” allemaal doen. Zouden Socrates of Plato nu geleefd hebben dan zouden ze zeker zeggen dat we ondanks onze technologische ontwikkeling in een verarmde samenleving leven en ik moet ze daar helaas gelijk ingeven. Iedereen lachte oud premier Balkende uit toen die het had over normen en waarden in 2002 en de jaren daarna maar de man had wel een punt. Na de graai jaren in de jaren 90 toen het geld bij bijna iedereen tegen de plinten aan scheen te klotsen waren al onze normen en waarden verdwenen. We hadden de beste economie van de wereld “zelfs toenmalig president Bill Clinton moest dat toegeven aan toenmalig premier Kok” er was bijna geen werkeloosheid en vele van ons hadden bijna alles wat hun hartje begeerde of was dat schijn?

Begin deze eeuw deed de polarisatie ineens zijn intreden in onze maatschappij. Bij vele mensen gingen de ogen open zagen dat bepaalde dingen niet klopte met de realiteit. We waren dan wel een redelijk rijk land “derde rijkste land van Europa” maar er waren dus ook veel dingen die niet overeen kwamen met wat we dachten dat het was. Ineens verschenen er allerlei maatschappelijke problemen aan de horizon. De politiek had zoals gewoonlijk niet echt een oplossing en kwam dus niet verder dan hier en daar wat pleisters en wat nood kompressen. Maar door alle rijkdom die we in de jaren 90 hadden gekend waren we dus ook onze normen en waarden kwijt geraakt. Iedereen was ineens jij en jou en als je het niet eens was met iets of iemand kon je op een scheldkanonnade reken waarbij de meeste vreselijke ziektes om je oren vlogen. Toen was dat dus nieuw, nu is het helaas gemeengoed geworden. We zijn van een zachtaardig volk in een hard en soms zelfs hufterig volk veranderd waarin alleen onze eigen mening belangrijk is. En denk niet dat dit mijn mening is, ik heb geen mening, ik registreer alleen dat wat voor mijn ogen verschijnt. En ieder jaar weer hoop ik dat het een droom was, dat Nederland nog gewoon Nederland is maar het Nederland dat ik kende en waar ik in ben opgegroeid bestaat niet meer. De meeste mensen kennen hun buren niet eens, iedereen leeft met oogkleppen op en kijkt niet verder dan zijn eigen tuinhek. En alles wat er buiten dat tuinhek gebeurd is fout en dus onderwerp voor onderbuik praat. Soms vraag ik me wel eens af hoe het in hemelsnaam verder moet met dit landje langs de Noordzee. 

We leven inmiddels in het jaar 2019 en Nederland is meer verdeeld dan ooit. Dat kun je o.a. zien aan de grote hoeveelheid politieke partijen die we hebben. Bij de laatste tweede kamer verkiezingen was het stembiljet zo groot dat het nauwelijks handelbaar was. En in maart mogen we weer stemmen “provinciale verkiezingen” en in mei nog een keer “Europese verkiezingen”. Ik hoor veel mensen nu al zeggen, ik stem niet meer zus of zo of ik ga helemaal niet meer stemmen maar als puntje bij paaltje komt en de media heeft goed op iedereen ingepraat zullen de meeste gewoon weer stemmen op dezelfde zeikerige partijen die het nu ook voor het zeggen hebben. Immers mensen willen geen verandering en als die verandering dan toch moet komen dan graag heel traag zodat we er niet zoveel van merken en aan kunnen wennen. En ondertussen gaat het spel van verdeel en heer rustig voort en zijn de meeste van ons content met brood en spelen want stel je voor dat je zelf moet gaan nadenken? Nee dat willen we niet, liever domme spelletjes en programma’s op tv en scheldkanonnades op de zogenaamde sociale media.

"Wat een werkstuk is de mens! Hoe edel van geest, hoe oneindig rijk aan vermogens, hoe bewonderenswaardig en kloek van vorm en beweging; naar houding een engel gelijk; naar begrip een god gelijk! Het sieraad van de wereld; het volmaaktste van alle levende wezens! En toch, wat is voor mij deze zuiverste aller stoffen?"
(Hamlet)

Peter Barkum © ® 15-01-2019

zaterdag 12 januari 2019

Ik hou ….


Ik hou van de warmte
Je naakte lichaam tegen mij aan
Ik hou van je rondingen
Van jouw bestaan
Ik hou van ons samensmelten tot een
Ik hou van jou in het algemeen.

Peter Barkum © ® 12-01-2019
Deze krabbel mag NIET worden gedeeld. 
♥ 

vrijdag 11 januari 2019

Cirkels


Het leven van een mens bestaat uit heel veel cirkels. Het middelpunt van het leven noemen we de kern van ons bestaan. Dus wie we werkelijk zijn. Daarom heen zitten heel veel cirkels van indoctrinaties en aannames. Als we geboren worden is er alleen de kern maar al vrij snel komen daar dus allerlei cirkels omheen. De dingen die je leert van je ouders en familie, daarna wat je op school en vrienden leert, daarna de maatschappij en je werk. Al deze cirkels zorgen er dus voor dat je steeds verder van je werkelijke kern verwijderd raakt. Om te overleven in dit leven word er immers van je verwacht dat je mee doet met wat mensen hier zoal doen. En er wordt nogal veel van je verwacht. Binnen je familie, van je vrienden, op school, in je werk en in de maatschappij.

Mensen die zich verzetten tegen de “natuurlijke” gang van zaken krijgen een label en worden in een hokje gepropt. Zij zijn dan de rebel en vallen in het hokje onaangepast. Dat soort mensen krijgt vaak een grote bak stront over zich heen gegooid. Er wordt alles aan gedaan om hun manier van leven te saboteren en hun leven zo onaangenaam mogelijk te maken. Ze worden psychisch en soms ook lichamelijk mishandeld. Veel mensen kiezen daarom vaak maar eieren voor hun geld, ze doen een masker op maar zijn hun leven lang diep ongelukkig omdat ze niet kunnen en mogen zijn wie ze werkelijk zijn. Zij die ondanks alle druk van buitenaf niet aanpassen zijn overigens ook niet gelukkig al is de geluksfactor bij hen groter dan bij hen zich hebben aangepast.

Terug naar de cirkels. We draaien dus vaak in allerlei cirkels rond die we soms ook comfort zones noemen. Een zone waar we ons redelijk veilig en goed voelen maar die dus ver van onze werkelijke kern af ligt. We hebben vaak wel allerlei gedachtes van hoe we dichterbij onze werkelijke kern kunnen komen, maar we zien vaak ook allerlei beren op de weg die ons tegenhouden. Angst dus en angst is een grote bepalende factor in ons leven. De grootste angst is wat andere ervan zullen vinden omdat we bang zijn te worden uitgestoten. Voor vele is het groepsverband heel belangrijk en dus een bepalende factor in het leven. Het menselijke gedrag komt vaak overeen met dat van bijv. schapen. Als er een over de brug is volgt de rest. Je ziet dat bijv. in de mode, met trends of hypes. Vroeger waren het de flippo’s en nu zijn het de voetbalplaatjes.

De cirkels die je loopt in je leven hebben deuren en soms weet je dus een deur te vinden waardoor je dichterbij je kern kunt komen. Maar er zijn dus ook deuren die je weer terug kunnen brengen naar je oude comfort zone. Stel je bent gestopt met roken of drinken en dat gaat een tijdje heel goed, maar plots krijg je een duw van het leven. Ineens sta je in een hele grote puinhoop en je ziet even geen uitweg meer behalve die deur die open staat naar je oude comfort zone. Dan is de keuze voor vele snel gemaakt, we willen ons immers comfortabel voelen en niet door allerlei ellende heen ploeteren. Zeker niet als die ellende niet door jezelf is veroorzaakt. En terug in je oude comfort zone is het hard werken om de deur terug te vinden die je dichterbij je werkelijke kern bracht.

En onze werkelijke kern wat is dat eigenlijk? Voor vele is het een mysterie omdat ze zich niets kunnen herinneren van hun eerste levensjaren. Zij die dat wel kunnen “en dat zijn er echt heel weinig” is het vaak ook niet helemaal duidelijk omdat als ze goed kijken naar die eerste periode uit hun leven, de eerste cirkels al heel snel verschijnen. Maar om toch enigszins een antwoord te geven op deze vraag die vele toch lijkt bezig te houden, Liefde. Liefde voor onszelf, onze ouders, de wereld en het universum. Dit lijkt misschien een wat plastisch antwoord en misschien bent u het er niet mee eens maar dat is mijn gevoel.

Peter Barkum © ® 11-01-2019

woensdag 9 januari 2019

Pele Report Kaypacha


Voor hen die wie zoeken naar een nieuwe Pele report van Kaypacha. 
Ik plaats die niet meer. Heb er geen zin meer in, hij word nog nauwelijks bekeken. Wil je Kaypacha toch zien ga dan naar zijn YouTube kanaal 

For those who are looking for a new Pele report from Kaypacha.  
I will not place it anymore. Do not feel like it anymore, he is barely looked at.  
If you want to see Kaypacha go to his YouTube channel 

maandag 7 januari 2019

Astrologische bewegingen VI


Welkom in het jaar 2019. Wat voor jaar gaat 2019 worden? Vorig jaar schreef ik mijn visie op 2018 waarin stond te lezen wat ik bij 2018 allemaal zag en vooral voelde. Voor 2019 heb ik dat niet gedaan. A) omdat dit jaar een heel vreemd jaar gaat worden waarin eigenlijk niets vast staat en B) omdat mensen zelf maar moeten leren aanvoelen hoe, wat en waar. Wat ik wel over 2019 kan en wil zeggen is dat het een heel bruisend jaar gaat worden. Hoe dat er verder uit gaat zien mag iedereen voor zichzelf bepalen.

Het jaar 2019 begon al leuk met de komst van Mars in Ram “zijn thuis haven”. Op 05-01 schoof Mercurius van Boogschutter naar Steenbok waardoor er nu een groot feest gaande is in Steenbok samen met Saturnus, Pluto, de maan en met als stralend middelpunt de zon. Sprekende over de zon en de maan, op 06-01 is het dus nieuwe maan in Steenbok. Op 07-01 gaat Uranus weer direct lopen in Ram en op 08-01 verhuisd Venus van Schorpioen naar Boogschutter. Voor het eerst in lange tijd staat er dan helemaal niets meer in Schorpioen iets waar we heel blij mee kunnen zijn. Het gehele vorige jaar stond Jupiter in Schorpioen en dat was heel hard werken voor ons allemaal. Er was dan ook heel wat uit te zuiveren op innerlijk en wereld niveau. Inmiddels staat Jupiter "veilig" in Boogschutter en zal daar blijven tot 02-12.


Als we naar de huidige radix kijken dan valt meteen op dat “op Venus na” alle planeten aan een kant van de radix staan. Stier, Tweelingen, Kreeft, Leeuw, Maagd en Weegschaal zijn leeg en vanaf 08-01 Schorpioen dus ook. Het komt niet zo vaak voor dat dit gebeurd. Wat ook opvalt is dat er vanaf morgen geen enkele grote planeet retrograde staat. Dat houden we even zo tot 05-03 want dan gaat Mercurius weer retrograde lopen tot 28-03. Deze retrograde periode zal plaatsvinden in het sterrenbeeld Vissen. De zwarte maan Lilith staat op het moment in Waterman maar zal spoedig Vissen gaan bereiken. Op 21-01 is het volle maan in Leeuw en tegelijkertijd een gedeeltelijke maansverduistering “vooral goed zichtbaar in Zuid-Azië en Oceanië”. Voor mensen die gevoelig zijn voor de volle maan, het beloofd weer een krachtige volle maan te worden dus bereid je vast voor. Op 05-02 begint het Chinees nieuwjaar en 2019 is het jaar van het Varken.

Peter Barkum © ® 06/07-01-2019

zondag 6 januari 2019

Vaarwel aan de liefde


Woede doorklieft mijn geest
Ik ben niet meer de man die ik ooit ben geweest
Ook is er heel veel verdriet
Mijn ogen zijn net een vergiet

Als een rivier blijven de tranen maar stromen
Er lijkt geen einde aan te komen
Mijn hart voelt als gebroken
En het blijft maar roken

Afscheid nemen van hen van wie je zo hielt doet pijn
Het voelt pijnvoller dan een avondje teveel wijn
Het maakt mijn wil om te leven weer kleiner
En het leven niet fijner

De liefde voor een vrouw heeft voor mij voorgoed afgedaan
Ik wil die pijnlijke weg nooit eens gaan
Ik zal verder als een eenzame kluizenaar leven
En mijn hart nooit meer aan iemand geven

Voor wie niet weet hoe echt liefde voelt
Zal ook niet weten wat er met echte liefde word bedoeld
Het is een gevoel dat met geen pen is te beschrijven
Het is iets waar je voor de rest van je leven zou willen verblijven

Maar soms komt er dus een einde aan dat geluk
Gaat er iets onbedoeld stuk
Ik heb het helaas vele malen moeten ondergaan
Dan sta je plots weer alleen in je bestaan

Zijn alle roze wolken verdwenen
Moet je weer gaan staan op je eigen benen
Alleen met een koude harde wereld om je heen
En in je hart draag je een grafsteen

Ik heb geen trek meer in het spel der liefde
Dat mij zo vaak diep griefde
Voor mij hoeft het allemaal niet meer
Ik heb mijn handen vol aan mijn gebroken hart en maagzweer.

Peter Barkum © ® 06-01-2019
Deze krabbel mag NIET worden gedeeld.

zaterdag 5 januari 2019

Pijn in mijn hart


Ik heb serieus de laatste weken veel pijn in mijn hart
Het zal wel komen door alle smart
Vele mensen die ik lief heb moest ik laten gaan
Het was tijd voor hen om een andere weg in te slaan

Maar ik voel de pijn diep in mijn hart
Ik voel het intense verdriet, de smart
Als een herhalende bliksemschicht gaat het door mij heen
Het gaat werkelijk door merg en been

 En natuurlijk houd ik me weer groot
Maar diep van binnen hoop ik op een snelle dood
Op een boot, poort of een weg terug naar huis
Want ik wil niet langer dragen dit loodzware kruis

Ik heb geleefd en ervaren
Ik heb heel veel kennis mogen vergaren
Ik heb gevochten en lief gehad
Het leven is soms glad en soms een schat

Maar ik wil deze verschrikkelijke pijn niet langer meer voelen
Van mij mag het in versnelt tempo doorspoelen
Laat het maar verdwijnen en oplossen ergens in de zee
Ik heb geen trek meer in die aardse diarree.

Peter Barkum © ® 05-01-2019
Deze krabbel mag NIET worden gedeeld.