zaterdag 24 november 2007

Freddie Mercury overleden.


Het is maandagochtend 25 november 1991 11:30 uur dat ik opsta. Vandaag ga ik mijn kamer veranderen en grondig schoonmaken. Ik loop naar de stereo en zet het Queen album Innuendo op. Dit album draai ik het hele jaar al onafgebroken achtereen. Ik steek een sigaret op en neem een glaasje cola en zit even te bedenken hoe ik te werk zou gaan. Mijn vriendin was naar de tandarts en dus ik kon even mijn gang gaan. Eerst maar even beginnen met twee zware stoelen uit de kamer te verwijderen. Met enig pers en duw werkt lukt het me de eerste stoel uit de kamer te krijgen. Even bijkomen met een sigaretje, dan de tweede stoel eruit. Als ik met de tweede stoel in de gang sta komt mijn vriendin thuis.

Hoi ik moet je wat vertellen. Ja even ik sta hier met een hele zware stoel in mijn handen. Samen lukt het ons om ook deze stoel op zijn plek te zetten. Heb je al naar de radio geluisterd of teletekst gekeken vraagt mijn vriendin? Nee nog niet ik ben meteen met de kamer begonnen. Je weet het dus nog niet?

Wat moet ik weten dan? Freddie Mercury is dood. Het is alsof ik een ontiegelijke klap tegen mijn gezicht aan krijg. Nee dat kan niet waar zijn. Freddie kan niet dood zijn. Ik loop naar de stereo en zet de radio 3 aan. Daar klinken de laatste klanken van Innuendo. Dan hoor ik Hans Schiffers zeggen, u luistert naar een aangepast programma i.v.m. het overlijden van Queen zanger Freddie Mercury, hij stierf gisteravond in zijn huis in Londen om 19:10 uur aan de ziekte aids.

Ik word overspoeld door emoties en tranen en weet even niet meer waar ik het zoeken moet.
Hoe kan dit, dit kan niet waar zijn, Freddie mijn Freddie kan niet dood zijn. Huilend val ik in de armen van mijn vriendin en laat alles gaan terwijl op radio 3 het volgende Queen nummer wordt gestart. Nadat ik weer een beetje tot mezelf ben gekomen besluit ik om teletekst te gaan kijken want het ongeloof is nog groot maar ook daar staat het blauw op zwart. Op de Nederlandse, Belgische, Duitse en Britse teletekst Freddie Mercury is echt overleden.

Wat er daarna is gebeurd weet ik nog nauwelijks. Van schoonmaken en veranderen van onze kamer is niets meer gekomen en pas andere halve week later heb ik dat karwei afgemaakt. Weken lang heb ik in een soort van roes geleefd gevuld met muziek en beelden van Queen en Freddie Mercury. Gekleed in een spijkerbroek met Queen T-shirt met Queen vest of Queen trui ging ik door het leven. Tijdens de nachtmis met kerst zat ik in de kerk hardop te janken toen mijn pastor Freddie Mercury in zijn gebeden noemde en pas in de eerste week van april van het jaar 1992 kwam ik weer een beetje tot mezelf en durfde ik “tot opluchting van mijn vriendin” iets anders te draaien dan Queen of Freddie Mercury.
Peter Barkum © ® 24-11-2007