woensdag 12 november 2014

Waarom ik geen huisarts heb


Toen mijn vader op 17 februari 1972 even voor 24:00 uur een beroep deed op de dienstdoende huisarts omdat mijn moeder hart problemen had, kreeg hij ijskoud te horen, mijn dienst zit er op bel de andere arts maar. Tot groot verdriet van mijn vader en mijzelf kwam de volgende arts te laat, mijn dierbare moeder was reeds overleden.

In het eerste tehuis waar ik zat (1975 tot 1981) kwam ik in aanraking met natuurlijke geneesmiddelen iets dat toen voor mij al geen overbodige luxe was daar ik voor de meeste chemische medicijnen resistent of allergisch ben. Penicilline is zelfs dodelijk. Door de jaren heen heb ik dus vaak met reguliere doktoren in de clinch gelegen omdat ze maar niet wilde begrijpen dat ik veel medicijnen niet kon hebben of dat het bij mij gewoon niet aansloeg.

In 1981 werd er kanker geconstateerd bij de vader van mijn moeder. Mijn opa was een grote stoere man “ik lijk op hem” die zijn hele leven hard had gewerkt “hij had een fabriek waar verf werd gemaakt” en de nodige vrouwen had gehad. In 1982 was ik een keer mee naar het ziekenhuis maar mocht niet bij opa komen en moest wachten in een wachtruimte. Toch ging ik opzoek naar opa en vond hem en wat ik zag schokte me diep. Opa was veranderd van een grote stoere man in een hulpeloos hoopje mens. In mei 1982 overleed hij in het ziekenhuis.

Op 27 september 1985 rond kwart voor negen bel ik onze huisarts omdat mijn oma plots heel ziek en verward is geworden. Net als mijn vader kreeg ik te horen dat ik een andere arts moest bellen wat ik meteen deed maar hij kwam te laat. Oma was even daarvoor in mijn armen overleden. Gênant detail is dat het hier dezelfde artsen betreft als bij mijn moeder.

In 1987 wordt tijdens het stappen in Ede op zijn verjaardag een vriend van me door iemand neergestoken. De arts die was opgeroepen dacht dat het wel mee zou vallen en had dus rustig aan gedaan. Toen die aankwam was mijn vriend reeds overleden.

Na jaren lang in onmin met elkaar geleefd te hebben krijg ik in 1999 weer contact met mijn vader. Mijn vader heeft dan al een hersenbloeding overleefd. Verder heeft die een gaatje in zijn hart “is die mee geboren”, werken zijn nieren niet meer en heeft die na blijkt als die op zijn sterfbed ligt maagkanker. Hij stond wel voor van alles op een wachtlijst maar het duurde allemaal te lang hier in Nederland. Vrienden van hem die in Frankrijk woonde konden wel snel geholpen worden daar aan hun ziektes. Toen mijn vader eenmaal in het ziekenhuis lag en ik te horen kreeg dat men weinig tot niets voor hem kon doen stond ik als oudste zoon dus voor de keuze. Hem door laten sukkelen waarbij die heel veel pijn moest lijden en heel veel medicijnen moest slikken waarvan ik wist dat die dat niet wilde of hem laten gaan. Ik heb toen met heel veel pijn in mijn hart voor het laatste gekozen. In de 32 jaar dat we toen vader en zoon waren heb ik mijn vader slechts 5 jaar aan mijn zijde gehad. Na het overlijden van mijn vader kreeg ik van het ziekenhuis ook nog het verwijt dat ik mijn vader geen kans had gegeven en dat ik zijn leven had moeten rekken.

In de jaren daarna heb ik nog regelmatig aanvaringen gehad met doktoren en ziekenhuizen. In 2001 brak ik mijn knie, prognose acht weken in het gips en been omhoog maar na drie weken liep ik al weer en heb ik geëist dat men het gips eraf haalde omdat het niet meer nodig was. En dat kon niet en ik moest niet zeuren maar toen men foto’s nam bleek ik gelijk te hebben tot hun stomme verbazing. In 2006 moest mijn appendix eruit omdat die op barsten stond. Ik word het ziekenhuis binnen gebracht met mijn (nu inmiddels ex) vrouw aan mijn zijde en beland op een bed. De zuster pakt een spuit en wil me gaan prikken. Mijn vrouw roept heel hard STOP!! De zuster kijkt verbaasd en vraagt wat er aan de hand is. Ze zegt, hij is allergisch voor penicilline. Oei dat wilde ik hem bijna geven maar dat staat niet in zijn dossier? Ze zucht en zegt, dat hebben we al honderdduizend keer doorgegeven aan zowel de huisarts als aan het ziekenhuis maar jullie zijn eigenwijs waarop de zuster boos wegloopt.

Eind december 2010 maak ik een ongelofelijke hard smak in de sneeuw op mijn rug. Ik breek daarbij twee ribben in mijn rug. Als ik begin januari 2011 in het ziekenhuis kom wordt mij verteld dat ik lijd aan terminale osteoporose of terwijl botontkalking. Mijn lichaam weigert bepaalde stoffen die nodig zijn voor de opbouw en het onderhoud van de botten op te nemen. Men kan niets voor mij doen omdat er geen behandeling voor bestaat. In 2012 krijg ik ook nog eens te horen dat ik aan een vorm van spierdystrofie lijd en dat ook daar niets aan te doen is. 

Als ik vraag wat de prognose is wordt me gezegd dat ik de 50 zeker niet ga halen.
Ik was al nooit fan van de reguliere gezondheidszorg omdat ik vind dat ze aan symptoom bestrijding doen i.p.v. de werkelijke oorzaken aan te pakken. Na al dat slechte nieuws had ik zoiets van, weet je wat jullie pillen draaiers doen, jullie bekijken het maar. Toen ik na vier maanden dakloos te zijn geweest in februari 2012 weer een woning had gevonden besloot ik om maar geen huisarts meer te nemen. Zij begrijpen mij niet en ik ben absoluut geen fan van de reguliere zorg. Bovendien heb ikzelf genoeg kennis van de natuurgeneeskunde en pluk zelf bepaalde nodige kruiden en koop af en toe wat natuurlijke voedingssupplementen. En dat is dus de reden waarom ik geen huisarts heb en wil. Het is wat dat betreft jammer dat de overheid mij dwingt een zorgverzekering te hebben, ik maak er toch geen gebruik van.
Peter © ® 12-10-2014

zaterdag 8 november 2014

Dans de dans


Dans de dans van het leven
Ja je mag jezelf helemaal geven
Laat je door het leven verleiden
En wees vooral niet bescheiden

Zing het lied van je hart
Laat los alle smart
Doe de goede dingen
En blijf vooral vanuit je hart zingen

Laat de ondeugd uit je ogen stralen
Nee blijf niet langer dralen
De wereld is daarbuiten
Hoor, ze is naar je aan het fluiten

Zing, dans, flirt en geniet
Maar heb ook respect en eerbied
Wees niet langer tegen elkander gemeen
De waarheid is, samen zijn wij allemaal EEN.

Peter Barkum © ® 08-11-2014
Deze krabbel mag NIET worden gedeeld.