maandag 15 mei 2017

Is het socialisme op zijn retour in Europa?


Als we naar de uitslagen kijken van de verkiezingen in Nederland, Frankrijk, de deelstaat verkiezingen in Duitsland en de gemeenteraadsverkiezingen in Groot-Brittannië dan lijkt het er op dat het socialisme op zijn retour is in Europa. De in Nederland eens zo machtige PvdA is zo goed als weggevaagd, in Frankrijk en Groot-Brittannië gebeurde hetzelfde en in Duitsland dreigt het nu ook te gebeuren bij de algemene verkiezingen in september 2017.

Als we in de geschiedenis terugkijken dan zien we parallellen met het communisme en met de religie. In vroeger tijden had de kerk de alleen heerschappij totdat politieke partijen werden ingevoerd en er een scheiding tussen kerk en staat kwam. Het communisme zoals we dat onder Lenin en Stalin kende heeft op Noord-Korea na over de gehele wereld het loodje gelegd. China voert een liberale vorm van communisme waarin kapitalisme en communisme zijn verweven. In de jaren 60 begon de ontkerking van vooral Noord en West-Europa. Tegenwoordig is ongeveer 70% van de Nederlandse bevolking niet gebonden aan en bepaalt geloof. 25% is overtuigd atheïst en de rest “45%” zweeft tussen een geloof en atheïsme. Men gelooft niets of dat er wel iets is.

Hetgeen wat nu gaande is met het socialisme in Europa kan over een jaar ook gelden voor het kapitalisme en het liberalisme. Niet alleen het klimaat is aan het verschuiven, ook hoe mensen denken, voelen en stemmen is aan het verschuiven. Het laatste begon in Nederland in de jaren 90 toen het CDA in 1993 van zijn troon werd afgestoten door het D66 van Hans van Mierlo. In 2002 zagen we het weer gebeuren toen tussen de PvdA en de LPF van Fortuyn en in 2010 weer toen de VVD het CDA van zijn troon afstoten. De kiezer is dus nog steeds op drift. Sommige kiezen voor rechts nationalistische partijen maar een overgrote meerderheid kiest voor het behoudende midden. De rol van de religieuze partijen is nog niet uitgespeeld maar is wel tanende net als dus die van de socialisten die dit jaar heel veel terrein hebben moeten prijsgeven aan rechtse, nationalistische en liberale midden partijen. Je kunt het als een verlies zien maar ook als evolutie waar het in dit universum toch allemaal omdraait.

Peter Barkum © ® 14/15-05-2017

2 opmerkingen:

  1. Ik ben eigenlijk altijd een stemmer geweest die op middenpartijen heeft gestemd. Al denk ik er iedere keer weer heel goed over na wat ik stem. Ik oriënteer me altijd goed, maar kijk ook naar mijn eigen gevoel.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het socialisme van destijds was ooit gestoeld op recht op werk en inkomen. Het recht op werk (het recht op slavenarbeid) heeft men als sprookje inmiddels doorgeprikt. Het recht op inkomen is een ander verhaal, omdat het tegenwoordig verweven lijkt te worden met het besef dat we het recht hebben om te bestaan. Een van de universele rechten voor de mens, zonder de bijbehorende rekeningen. De marktwerking is ook falende en vertoont zoveel mankementen dat dit ook niet lang blijft bestaan. Zie openbare voorzieningen en zorg.

    Of iets links of rechts of midden is, heb ik nooit goed begrepen. Iedere politicus vindt dat hij/zij het helemaal goed geregeld kan krijgen voor die (ach gut) domme burger die niet voor zichzelf kan zorgen. Daar zit het manco van onze samenleving. We denken niet meer zelfstandig na en laten alles over aan mensen zoals politici en andere individuen die zichzelf op een voetstuk geplaatst hebben.

    Onlangs las ik een stuk over vragen stellen en waarom dat niet gewenst is. Wanneer mensen vragen stellen, denken ze zelfstandig na en is de blinde loyaliteit naar hun 'leiders' toe bedenkelijk. Tja, dat moeten we niet hebben, toch? ;) :P

    BeantwoordenVerwijderen