dinsdag 1 augustus 2017

Enerverende middag


Afgelopen middag weer een heerlijke wandeling gemaakt door mijn gemeente.
Eerst met de bus naar Doorwerth gegaan, even wat te eten gehaald bij de Lidl en daarna naar Oosterbeek toe gelopen dwars door de bossen heen. ik voelde me ondanks mijn vijfde dag hoofdpijn aardig zen en door het door de bossen heen lopen versterkte dat gevoel. Wat me wel heel erg opviel "dat was me thuis ook al opgevallen" is dat ik nog nauwelijks vogels hoor zingen. Af en toe een kraai maar geen merels, mussen, koolmeesjes en ga zo maar door. Dat versterkt bij mij het gevoel dat er iets op handen is maar wat? We zullen het vanzelf wel merken.

Even liep ik een stukje langs de provinciale weg, auto's en bussen reden voorbij en plots een auto hevig toeterend. Verbaasd keek ik wie dat was maar kon het niet zien. Dan ineens dezelfde auto naast me weer toeterend. De auto stop en ik blijf staan. Er stapt een vrouw uit van rond mijn leeftijd die zegt, heb jij niet in Wageningen op school gezeten? Ik zeg ja. Ben jij Peter? Ik zeg ja klopt. Bleek dat ze bij me op school had gezeten. Ze zegt, je bent lekker groot geworden zeg, breed en lang. Ik zeg, dat is allemaal liefde wat erin zit. Ze zegt mag ik dan een knuffel van je net als vroeger? Kan ik best gebruiken, mijn hele leven staat op zijn kop. Ik geef haar een knuffel, we kletsen even wat en daarna vertrok ze weer.

Ik vervolg mijn weg naar Oosterbeek. Daar aangekomen sta ik samen met een moeder en twee kleine kinderen bij de oversteek te wachten. De kinderen staren mij met ontzagwekkende ogen aan. Het jongetje zegt ineens, wat is die meneer groot mama. Moeder kijkt me aan met een kleur op de wangen. Ik zeg tegen het jongetje, en jij hebt een hele knappe mama waardoor de kleur op haar wangen nog dieper werd. Ik steek over en loop de AH in en doe daar wat kleine boodschappen. Daarna richting de Aldi. Ik kom langs een crèche en zie daar kinderen aan tafeltjes zitten die naar me zwaaien dus ik zwaai terug en loop verder richting de Aldi. Daar nog even wat kleine benodigdheden en dan naar de bus. De bus komt en ik zie dezelfde buschauffeuse als op de heen weg. Ik zeg hoi, leuk om een privé chauffeur te hebben en ze moet lachen. Een liedje wat me de hele middag door mijn hoofd zweefde was Holly Rock van Sheila E. Een nummer uit de muziek film Krush Groove uit 1985.


Peter Barkum © ® 01-08-2017