donderdag 29 maart 2018

Zoek niet buiten jezelf


Toen ik nog een kleine jongen was zei een man waar ik veel mee sprak tegen me, alle antwoorden die je zoekt kun je binnen in jezelf vinden. Ik vond dat toen een hele gewaarwording. In deze tijd van spiritueel ontwaken zie je dat veel mensen nog steeds buiten zichzelf aan het zoeken zijn naar antwoorden maar ook dat ze nog steeds wijzen naar andere als dingen niet lopen zoals ze zouden wensen. Ik ben de laatste tijd veel bezig met universele wetten. Ik laat me altijd leiden door het universum en vertrouw geheel opdat zelfde universum. Het universum zorgt voor mij in goede en in slechte tijden en geeft me wat ik nodig heb.

Wat die universele wetten betreft, die worden steeds duidelijker voor me. Niet alleen voor mezelf maar ook voor de mensen waar ik mee omga. En ik probeer mensen dan ook vaak te stimuleren om zich aan die universele wetten te houden. Wat je zaait zal je ook oogsten een wet die dus ook zegt, wat jij uitstraalt zal ook weer bij je terugkomen. Je kunt ook zeggen, wie goed doet die goed ontmoet. En zo zijn er nog heel vele varianten te bedenken van deze simpele wet. De kern van deze wet is naar mijn mening dat we goed voor elkaar, de aarde en voor onszelf dienen te zorgen en dat alles in volle liefde voor elkaar, de aarde en voor onszelf.

Zoek dus niet buiten jezelf naar antwoorden en ver en beoordeel andere niet op wie ze zijn. Ieder mens is uniek en heeft een eigen karakter. Soms kun je daarmee omgaan en soms ook helemaal niet. Dat wil dus niet zeggen dat die ander een trut of klootzak is maar dat jullie nog niet zover zijn om elkaar te begrijpen en te waarderen. Het kan zijn dat jij op je levenspad veel verder bent dan die andere persoon maar het kan ook andersom zo zijn. En nee het leven is geen wedstrijd dus doe alsjeblieft geen moeite om de ander te gaan inhalen, dat is verspilde energie. We zijn hier allen met een bijzondere taak en hoewel sommige taken misschien op elkaar mogen lijken, er zit altijd een nuance in. Laat dat maar aan het universum over. We zijn hier ook om bepaalde levenslessen te leren “de obstakels in het leven” en ook daar kan veel gelijkheid in zitten maar er is altijd een nuance.

Dus bij levensvragen, keer je naar binnen en kijk in je mooie hart “iets wat je hart ook fijn vind”. Zoek niet naar het antwoord dat je graag wilt horen maar laat het antwoord gewoon tot je komen en aanvaardt het met en in liefde. Hoe meer verzet je pleegt des te zwaarder dingen zullen worden “ook een universele wet”. Zoals ik al als kleine jongen ooit zei, het leven is niet moeilijk, mensen maken het leven moeilijk. Dit komt voornamelijk omdat ze teveel in hun hoofd zitten en te weinig in hun hart. Denk dus niet met je hoofd maar voel met je hart. En ja ik weet dat er nu weer mensen zullen zijn die zeggen, o dat klinkt zweverig maar dat is het absoluut niet. Wie dat denkt denkt met zijn ego en voelt niet met zijn hart. En wat als het zweverig zou zijn? Dat is slechts een label van de maatschappij waarin wij leven. Het geeft aan dat je angst hebt voor iets dat je niet kent en zoals we weten, angst is een hele slechte raadgever en ook weer een ego iets.

Liefde is de enigste weg zei Boeddha en daar had die meer dan gelijk in. Liefde IS de weg, de enigste weg om te kunnen komen waar wij dienen te zijn. Dichtbij onszelf in volle liefde voor onszelf, de aarde en voor elkaar.
NamastĆ©. šŸ™šŸ»

Peter Barkum © ® 29-03-2018

maandag 26 maart 2018

Wandeling 26-03-2018


Afgelopen middag met de bus naar de grens van Arnhem/Oosterbeek gereisd en van daaruit dwars door bossen en velden richting huis gelopen via Heveadorp, Doorwerth en Heelsum. Het was heerlijk weer met een mengeling van zon en wolken als werd de hoeveelheid wolken aan het einde steeds meer en viel er soms zelfs een spatje regen. Maar dat kon mij niet tegenhouden. Ik kwam door stukken bos waar ik al maanden niet was geweest en waar ik kon zien wat de januari storm had aangericht. Veel “vooral dennenbomen” hadden het loodje gelegd door al het storm geweld. Deed me een beetje pijn aan mijn hart watje die ik ben. šŸŒ²šŸŒ³

Onderweg ook nog even bij een aantal winkels langs geweest voor wat boodschappen waardoor ik al snel 25 kilo bepakking op mijn rug had waaronder een zak potgrond van 10 kilo. Maar dat mocht de pret allemaal niet drukken. Ik heb een prachtig paar benen onder mijn lekkere kontje zitten dus lekker doorstappen. Tijdens het wandelen kwamen ook weer allerlei vragen naar boven waar ik zo een, twee, drie het antwoord niet op kon vinden. Vragen als wat wil ik nu met mijn leven en is er Ć¼berhaupt nog een toekomst voor mij?

Die laatste vraag komt een beetje vooruit uit een herinnering die ik afgelopen weekend had. Ik heb er geloof ik pas nog over geschreven maar weet niet of ik het heb gepost. In de jaren 80 was er geen werk te vinden vanwege de crisis die er toen was. Ik ben toen twee jaar extra op school gebleven daar er toch geen werk was en ik het op school redelijk naar mijn zin had “vooral tijdens de pauzes”. šŸ˜œ De meeste van mijn generatie hadden toen zoiets van er is geen toekomst voor ons en die instelling heeft zich een beetje in mij vastgezet. Ik heb in de loop der jaren natuurlijk wel geprobeerd een toekomst voor mezelf op te bouwen maar dat liep steeds mis om verschillende redenen. Maar ik heb nog steeds geen idee wat ik wil en waarom ik Ć¼berhaupt hier ben. Ik loop voor mijn gevoel maar een beetje aan te klooien.

Maar mijn wandeling was lekker met veel zingende vogels in de bomen en in de weiden. Ik ben blij dat het weer lente is en ik hoop van harte dat we nog veel mooie wandeldagen gaan krijgen dit jaar. In de natuur voel ik me echt thuis en ontspannen tussen alle bomen die zo ook hun verhalen hebben, de wind die zachtjes fluistert en de zon die mijn lichaam streelt met zijn warme stralen. ☀️

Peter Barkum © ® 26-03-2018

zaterdag 24 maart 2018

Wat een week


Afgelopen week was nogal een pittige week voor me. Maandag begon zoals vorige was geƫindigd met heel veel hoofdpijn. Dinsdag had ik juist weer een hele goede dag. Lekker gefietst wat lekker was en ik voelde me ook lekker. Geen pijnen zoals normaal. Maar zoals altijd, als je bovenop de berg bent moet je ook weer naar beneden en dat gebeurde woensdag. Met een rotgang stortte ik in een spreekwoordelijk diep ravijn. Weer zware hoofdpijn en pijn in mijn rug, benen, armen, borst, voeten en mijn hart. En ook mijn humeur kreeg daardoor een ferme tik ver beneden het vriespunt. Wat mij betreft mocht de atoombom vallen, ik was er echt helemaal klaar mee. Ik voelde me zo klote dat ik niet eens de moed en kracht meer had om naar de verkiezingsavond toe te gaan waar ik normaal altijd wel naar toe ga. De politiek zit nu eenmaal in mijn bloed. Ik had trouwens gestemd op GroenLinks in mijn gemeente en tegen de sleepwet. GroenLinks is nu de grootste partij in mijn gemeente en heel misschien ga ik in de nabije toekomst wel iets voor ze doen.

Maar goed toen kwam donderdag. Alle pijnen en pijntjes ware verdwenen en mijn humeur was ook weer boven het vriespunt uitgekomen. Bovendien was ik die dag ook jarig en hoewel ik het nooit vier had ik zoiets van, ik laat mij vandaag de pis niet lauw maken zoals ze dat hier in Renkum zeggen. Boodschapjes gedaan in Oosterbeek, een beetje genoten van de natuur en lekker eten gemaakt. Na het eten een heerlijk avond dutje gedaan en toen ik net wakker was gebeurde er iets wat ik niet had verwacht. Er werd op mijn raam geklopt en ik hoorde iemand roepen, it is I!! Dat kan er maar een zijn, mijn grote zielenzus Anja. De lieverd kwam mij verrassen met een taart met vijftig kaarsjes erop.

Na een heerlijke knuffel van mijn grote zus kwam de taart en de kaarsjes tevoorschijn. Ik had vorig jaar tegen haar gezegd dat ik nog nooit een taart met kaarsjes had gehad en dat had ze onthouden. Ik was diep ontroerd en heel blij tegelijk. Ik zeg vaak dat ik niets met mijn verjaardag te maken wil hebben. Dat komt door dingen die ik in mijn verleden heb gehoord en meegemaakt maar ik vond het nu wel heel leuk dat mijn grote zielenzus er was om de mijlpaal van vijftig jaar met mij te vieren. Na een gezellige avond samen van kaarsjes aansteken en uitblazen, taart eten, kletsen/filosoferen en tarotkaarten trekken ging zus weer naar huis en ik nog even nagenieten van de dag. En toen was het vrijdag een dag die zonder noemenswaardige zaken passeerde. En vandaag zaterdag was een fantastische lente dag. Toen ik wakker werd was het strak bewolkt maar gaandeweg de ochtend trok de lucht open en kwam vader zon tevoorschijn. In de middag heerlijk in het zonnetje over de markt in Wageningen geslenterd, visje gegeten natuurlijk en daarna wat boodschappen gedaan.

Een week van uitersten dus met veel pijn en verdriet maar ook met uitzinnig geluk en vreugde. Ik zeg wel eens dat er niet zoveel gebeurd in mijn leventje maar als ik de afgelopen week terugkijk dan is er toch best het een en ander gepasseerd. Misschien komt het wel omdat ik het allemaal een beetje gewend ben dat ik dagen heb met hoge pieken en diepe dalen. Wie zal het zeggen? Nou, nou, nou? :P Een tekst die ik ergens van de week las en natuurlijk al lang ken, het leven is vallen en opstaan. Nou ik ben al heel vaak op mijn snufferd gegaan en even zoveel keren weer opgestaan.
Maar goed, ben benieuwd wat volgende week gaat brengen, ik hoop op minder pijn en veel genieten in en van de natuur. NamastƩ.

Peter Barkum © ® 24-03-2018

Signalen


Zoveel signalen
Soms zo moeilijk te vertalen
Zoekend op websites en in boeken
In ons geheugen en in andere hoeken

Beelden die verschijnen
Nevels die verdwijnen
Antwoorden die komen
Antwoorden via begeleiders of dromen

Een zweem van verandering hangt in de lucht
Zij nemen spoedig een vlucht
Niets zal meer zijn wat het ooit was
Ja de veranderingen komen al ras

Het zal ons als een vloedgolf gaan benaderen
En wij mogen er in gaan baden
Obstakels zullen gaan verdwijnen
We hoeven niet langer weg te kwijnen

Laat jouw waarheid schijnen
We hoeven ons niet meer te verkleinen
Wees de mens die je werkelijk bent
Ben die vrouw of vent.

Peter Barkum © ® 24-03-2018
Deze krabbel mag NIET worden gedeeld.

donderdag 22 maart 2018

Overdenking


Een wit blad open voor mijn neus
Ik gedachten zoek ik naar een keus
Is er iets waar ik voor nog zou willen gaan?
Heb ik nog de moed en kracht om een andere weg in te slaan?

Ik heb in dit leven al zoveel overwonnen
Ben al zo vaak opnieuw begonnen
Bloed, zweet en tranen moesten stromen om tot hier te komen
Dit had niemand kunnen voorspellen of dromen

Ik voel me zo moe en heb overal pijn
En het verlangen groeit om weer thuis te zijn
Slechts mijn kinderen en wat goede vrienden houden me nog op de been
Maar als ik echt eerlijk ben, ik zit er helemaal doorheen

Alle fysieke en verbale gevechten die ik heb gestreden
En ook de gevechten die ik heb vermeden
Ze eisen steeds meer hun tol
En dat is niet altijd even liefdevol

De hoofdpijn beukt in mijn hoofd en de tranen rollen over mijn wangen
Mijn trouwen vriend en begeleider Ramirez probeert ze op te vangen
Zonder zijn begeleiding en liefde zou ik hier niet meer zijn
Dit leven voelt voor mij als een lange aanhoudende pijn

Maar ik moet door en mag niet opgeven
Ik moet alle facetten van dit leven beleven
Onverwoestbaar als de rots die ik ben
Altijd trouw aan mijn universele clan

Lief universum laat de energie weer stromen
Zodat ik kan doen waarvoor ik was gekomen
Begeleid mij zoals je altijd hebt gedaan
Zodat ik spoedig naar Andromeda terug kan gaan.

Peter Barkum © ® 22-03-2018
Deze krabbel mag NIET worden gedeeld.

vrijdag 16 maart 2018

Universele wetten


Wat je uitstraalt zal ook weer bij je terugkomen Het is een van de vele universele wetten die ik in mijn dagelijks leven vaak tegen kom. Niet zozeer bij mezelf maar bij andere. Ieder mens is uniek en mooi maar in sommige dingen zijn er wel overeenkomsten tussen mensen. Ik spreek vaak mensen op de sociale media die een probleem hebben hetzij met zichzelf hetzij met andere. Er komt dan een heel verhaal en ik luister aandachtig en tijdens het luisteren schieten bij mij vaak al dingen in mijn hoofd, universele wetten. Ik ben niet iemand die andere op hun tekortkoming wil wijzen, dat weten ze vaak zelf wel en zo niet dan komen ze daar vanzelf wel een keer achter als de tijd daar is. Ik ken mijn eigen tekortkomingen en weet dat ik ook niet perfect ben en dat hoeft ook niet.

Toch kom ik een aantal universele wetten regelmatig tegen zoals wat je zaait zal je oogsten, wat je uitstraalt zal ook weer bij je terugkomen en behandel een ander zoals jezelf behandeld wenst te worden. Even over die laatste, mensen willen graag respect maar respect krijg je niet, dat moet je verdienen. Dus als mensen mij op een respectvolle manier bejegenen dan zal ik dat ook bij hen doen. Je hebt ook mensen die in angst leven. Angst voor alles wat buiten hun controle licht. Het zijn dus eigenlijk control freaks. Mensen die alle risico’s in hun leven zoveel mogelijk hebben afgedekt via bijv. verzekeringen of op een andere manier.

Je hebt ook hele jaloerse mensen. Mooi voorbeeld is twee buren die altijd maar tegen elkaar aan het opbieden waren in de straat waar ik ooit woonde. De ene buur had een nieuwe wasmachine die 1200 toeren kon centrifugeren, een week later had de andere buur dezelfde wasmachine maar deze kon 1500 toeren centrifugeren. En zo ging het dus ook met de auto, de vakanties de school waar de kinderen op zaten. Steeds wilde de ene buur de andere buur overtreffen. En daar vraag ik me af, waar is al die jaloezie goed voor? Je bent hier op de wereld om samen met je mede mens/buur om aan jezelf te werken en van deze wereld een paradijs te maken.

En ik begrijp het wel een beetje, je word de hele dag bestookt met domme reclames op tv, radio, couranten, langs de snelweg en op internet. Het leven is een grote competitie. Maar dan nog, heb je als mens zijnde niet door wat dat allemaal met je doet? Het brengt je steeds verder van jouw innerlijke centrum af waardoor jij de spelletjes van andere gaat meespelen. Het is daarom ook dat ik vaak zeg, KIES voor JEZELF en laat alles wat jou niet “meer” dient los. Wees niet jaloers op andere, dat is verspilde energie en getuigd niet van respect voor je mede mens. Stop met het spelen van domme spelletjes “de zogenaamde mind games” en ga eens aan jezelf werken. Kijk in je innerlijke spiegel en beoordeel of de reflectie die je ziet van jezelf je bevalt. En val ook mij als boodschapper niet aan, we zijn alle spiegels van elkaar en zoals gezegd, ik ken mijn eigen tekortkomingen en werk daar hard aan. Doe je voordeel met wat mijn boodschap zegt en luister naar je mooie hart. NamastĆ©. šŸ™šŸ»

Peter Barkum © ® 16-03-2018

dinsdag 13 maart 2018

Seks en eten


Een paar dagen geleden was ik op een site aan het lezen waar voornamelijk vrouwen komen en reageren. Een van de reactie viel me meteen op. De vrouw in kwestie was gekwetst door haar ex en schreef “mannen denken alleen maar aan seks”. Vervolgens schreef ze er vrolijk bij “vanavond uit eens kijken of ik een man voor de nacht kan scoren”. Ik wist niet wat ik las en dacht, wie denkt er hier nu eigenlijk aan seks?

Toch bleef dat zinnetje “mannen denken alleen maar aan seks” hangen en ik besloot mijn eigen gedachten eens in de gaten te houden. Hoe vaak denk ik als man aan seks? Ik ken het zinnetje natuurlijk al heel lang, dat hoorde ik op school al, en ik heb mannen gekend die alleen maar daarmee bezig waren. Hun mindset was seks, seks, seks.

Goed, de afgelopen dagen heb ik dus mijn gedachten in de gaten gehouden. Denk ik als man echt alleen maar aan seks? Het antwoord is nee. Ik denk wel eens aan seks als een mooie godin zie maar niet de hele tijd. Ik ben meer bezig met eten wat voor mij ook weer een heleboel verklaard maar daar later in een ander stuk misschien iets over. Ik ben niet vies van seks, graag zelfs maar ik ben er niet de hele dag mee bezig. Naast eten ging er ook veel wetenschap, astrologie, astronomie, politiek en filosofie door mijn gedachten heen om het plaatje even compleet te maken en zodat u weet waar ik de hele dag mee bezig ben.

Maar het is gemakkelijk om elkander na te praten en om op iedereen een labeltje te plakken. Zo doen we dat al vele jaren zonder vaak Ć¼berhaupt iets van iemand te weten. Het beoordelen en veroordelen is een onderdeel van onze samenleving. Loop je niet binnen de lijntjes van de maatschappij dan heb je een steekje los of ben je gek, denk je anders dan andere dan mankeer je ook vast iets en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik ben een vrije geest en leef op een manier die mij goed dunkt en wat andere daarvan vinden daar heb ik niet echt een boodschap aan.

Peter Barkum © ® 13-03-2018

maandag 12 maart 2018

Zware energetische tijden


Zware energieƫn en collectieve stukken
Die ons uit onze dagelijkse routine rukken
Het is op het moment even stevig aanpoten
Veel mensen voelen zich klote

Het is een moeilijke weg die we nu bewandelen
En het is juist nu dat we moeten handelen
Vertrouwen houden in het universum
Zie het als een examen op het lyceum

Vanuit ons oerweten weten we wat te doen
Weten we waar die wringt de schoen
Ga dwars door de energie en pleeg geen verzet
Immers verzet word je doodsbed

Laat het allemaal van je afglijden
En probeer de confrontatie te mijden
Focus en wees in je liefdevolle centrum
En wees een met het universum.

Peter Barkum © ® 12-03-2018
Deze krabbel mag NIET worden gedeeld.

zondag 11 maart 2018

Gevoelens


Zoveel gedachten, gevoelens, emoties stromen door mij heen. Maar waar leid het allemaal toe? Ik heb op het moment echt grote moeite om me te focussen, er is immers zoveel gaande en de meeste mensen hebben het niet eens in de gaten. Er staan grote veranderingen op stapel, veranderingen die veel mensen voor een voldongen feit zullen stellen omdat ze nu niet opletten. Veel mensen zijn de hele dag met hun mobiel in de weer. Ik zag ze vanmiddag weer lopen in de stad, niet uitkijkend en alleen maar op het scherm gefocust. Dat er niet meer ongelukken gebeuren in het verkeer mag een wonder heten. Soms echt levensgevaarlijk wat ik allemaal zie gebeuren.

Zoveel prikkels vanuit de wereld en het universum, zoveel dingen waar ik over na behoor te denken. Bijna 50 jaar en wat wil ik nu verder nog? Het ergste hebben we achter de rug zegt men maar wil ik nog een soort van nieuw leven opbouwen? En wil ik dit alleen doen of wil ik daar bepaalde mensen bij hebben/betrekken? En hoe moet het verder met mijn kinderen die ik al in geen jaren meer heb gezien behalve op wat schaarse foto’s. Is er nog een mogelijkheid voor contact of ben ik voorgoed uit hun picture gegumd? Zijn ze nog steeds boos op me omdat ik van hun moeder ben gescheiden of is er meer aan de hand? Mochten ze meelezen, mijn deur en mijn vaderhart staan altijd voor hen open. Er zijn geen problemen alleen maar oplossingen.

Ik zit te wachten op iets, maar wat? Misschien op de Hammer to fall die de muur gaat verpulveren waar ik nu steeds tegen aanloop. Ik wil wel vooruit maar tegelijkertijd voel ik dat iets me tegenhoud maar wat? Is het de angst voor het onbekende, de angst voor verandering, de angst om me werkelijke zelf te worden of misschien zelfs angst om hier klaar te zijn? Ik heb een open mind dus ik sluit niets uit al heb ik mijn twijfels over de angst. Immers er is niets te vrezen, ik word begeleid door een top team aan engelen. Misschien vind het nu gewoon heel moeilijk om zelf achter het stuur te zitten en niet wetende waar ik naar toe moet. Geen wensen en geen dromen, gewoon iedere dag nemen zoals die komt en daarop anticiperen. Nou ja, we zien wel waar we uitkomen, komt wel weer een keer goed.

Peter Barkum © ® 11-03-2018

donderdag 8 maart 2018

Twee verschillende werelden


Vandaag donderdag 8 maart is het internationale vrouwendag een dag die ik altijd hoog in het vaandel heb gehad. Ik maakte er voor het eerst kennis mee op de vrije school. Toen werd me ook het verhaal verteld over Aletta Jacobs de eerste vrouw in Nederland die werd toegestaan op de universiteit in 1871. Aletta Jacobs was ook een groot voorvechtster van het vrouwen kiesrecht in Nederland. In 1919 werd het vrouwenkiesrecht ingevoerd en in 1922 mochten de vrouwen voor het eerst hun stem uitbrengen. Wie meer wil weten over deze bijzondere vrouw Aletta Jacobs, kijk onder het kopje “Wie was” in de linker zij balk op mijn/dit blog.

Ik moest op deze internationale vrouwendag denken aan mijn overleden vader. Hij is opgegroeid in een compleet andere tijd en in een militair gezin. Alles was strak geregeld, er heerste dus veel discipline. Het is een tijd waarin de vrouw het alleen recht heeft op het huishouden en de kinderen terwijl de man buitenshuis werkt. En kwam de man thuis dan moest het eten op tafel staan en het huis er netjes bij liggen.

Hoe anders was mijn jeugd dan? Tot het moment dat mijn moeder overleed waren dingen niet veel anders dan bij mijn vader thuis. Maar dat veranderde op het moment dat ik na het overlijden van mijn moeder tijdelijk bij mijn oma kwam te wonen samen met mijn zusje. Ik hielp mijn oma met het stofzuigen, het koste wel een stofzuiger omdat ik een pan met water had leeg gezogen maar daarna ging het beter. Toen ik een jaar later in een tehuis kwam moesten we iedere week zelf onze kamers schoonmaken. Ik was toen nog een enorme perfectionist en trok iedere vrijdagmiddag mijn hele slaap kamer leeg, stofzuigen, dweilen, ramen lappen en daarna de hele boel weer inrichten. En alle boeken stonden ook nog eens helemaal op alfabet.

Maar terug naar de wereld van mijn vader en die van mij. Ik ben niet anders gewend dan voor mezelf te zorgen en mijn vader was niet anders gewend dan dat er voor hem werd gezorgd. Voor zover ik weet kon mijn vader niet koken, ja een eitje bakken dan had je het wel gehad. Ik heb van mijn oma leren koken die ooit de titel beste kokkin van Gelderland had als ik de overlevering mag geloven. O mijn oma kon werkelijk heerlijk koken, daar kom ik nog niet bij in de buurt al kreeg ik van mijn vader in 1999 wel het compliment dat ik net zo lekker kookte als mijn moeder. En mijn moeder had ook leren koken van mijn oma (haar moeder). Op pap na “ik haat pap al als baby” heb ik nog nooit wat laten staan omdat ik het niet lustte.

Ik drijf weer af. Het verschil tussen de wereld van mijn vader en die van mij is dat ik vrouwen altijd als gelijke heb gezien. In een van de discussies die ik had met meneer pastoor halverwege de jaren 70 kwam hij ook aan met dat de plaats van de vrouw thuis in het huishouden en bij de kinderen was. Ik vond dat onzin. Waarom kon een vrouw niet studeren en gaan werken? Dat was niet Gods bedoeling geweest was zijn antwoord. Dat vond ik natuurlijk kolder en toen ik een paar jaar later het verhaal van Aletta Jacobs leerde kennen en van Amelia Earhart wist ik zeker dat ik gelijk had al ging het natuurlijk niet om gelijk hebben. Later las ik ook over vrouwen in de Nederlandse politiek zoals Marga KlompƩ, Ria Beckers en AndrƩe van Es. Voor mij waren het heldinnen die waren ontsnapt aan het keurslijf wat de oude garde hen wilde opleggen.

Vrouwen hebben altijd een bijzondere aantrekkingskracht op mij gehad. Ik kan ook beter met vrouwen overweg dan met mannen. Ik vind mannen vaak puberaal, gewelddadig en rechtlijnig in hun denken en doen. En bij vrouwen is dat vaak heel anders, die hebben een veel ruimer denkvermogen en staan open voor andere mogelijkheden. Bovendien kunnen ze ook heel snel handelen als dat nodig is en dan staat een man vaak nog te denken van hoe moet ik dan nu weer oplossen? Maar goed dat is mijn ervaring, misschien dat andere weer een hele andere ervaring hebben. Ik ben in ieder geval heel blij met deze godinnen engelen. Ze zijn mijn vriendinnen, mijn helpers en regelmatig ook mijn spiegels in dit leven. Ze houden mijn geest scherp en leren mij verder te kijken dan alleen mijn eigen overtuigingen. Door hen heb ik kunnen groeien in de man/mens die ik nu ben. Pro vrouw, voor gelijke betaling, tegen seksuele uitbuiting en voor erkenning van huishoudelijke taken als werk.

Peter Barkum © ® 08-2018

Songteksten en een nieuw ritueel


Wat zou ik toch zonder mijn lieve trouwe vriend en begeleider Ramirez moeten?
Het gaat op het moment even wat minder met me. Ik voel heel veel, veel verdriet, veel pijn en veel boosheid. Ik ben niet goed in de raadsels die het universum me met enige regelmaat voorschotelt, sterker nog, ik heb er echt een bloedhekel aan. Ik ben iemand die van complete duidelijkheid houd. Niet met raadsels komen of om de hete brij heen draaien maar recht voor zijn raap graag.

Ik ben zelf ook zo en ik maakte me daarmee vroeger in de politiek niet erg geliefd, maar daarvoor werkte ik ook niet in de politiek om geliefd te worden. Ik zat me dus vaak tijdens vergaderingen regelmatig op te vreten als mensen van VVD, CDA of de PvdA weer eens bezig waren om rond de hete brij heen te draaien. Ik moest me dan vaak inhouden en me aan de politieke etiketten houden. Maar goed dat is een ander verhaal, ik wilde het nu over iets anders hebben.

Afgelopen zondag hoorde ik het nummer Desperato van de Eagles op KX Classics voorbij komen. Een nummer wat ik in mijn leven al meermalen heb gehoord, maar nu viel de tekst me heel erg op. Er zitten een aantal zinnen in die me diep raakte. Woensdagochtend kwam ik onder de douche vandaan en toen schoot het nummer God save the Queen van The Sex Pistols me in gedachten. Ook dit nummer heb ik al meerdere malen gehoord in mijn leven maar ook hierin zaten zinnen die me raakte en me aan het denken zette.

Ik vroeg aan mijn begeleider Ramirez wat ik met die teksten moest en zijn antwoord was mindset. Ik denk mindset? En dus liep ik beiden teksten in gedachten nog eens door en toen werd me duidelijk wat er werd bedoeld.

Desperado, why don't you come to your senses?
Come down from your fences; open the gate
It may be rainin', but there's a rainbow above you
You better let somebody love you, before it's too late.

Ik sta nog altijd op de barricades en hou de poort stevig gesloten. Ik zie de regenboog wel maar laat na een aantal pijnlijke liefdes gebeurtenissen in het verleden niemand meer echt toe in mijn hart. Ik kan wel van mensen houden maar met bepaalde reserves bang dat mijn hart weer zo’n klap krijg zoals bijv. in 2011. Als ik eraan terugdenk dan voel ik weer die verscheurende pijn door mijn hart heen gaan en wellen de tranen op in mijn ogen.



Voor de tekst van The Sex Pistols moeten we even terug naar eind jaren 70 begin jaren 80. Het was crisis, veel demonstraties “dat deden we toen nog”, krakers en regelmatig rellen tegen de gevestigde orde. Ik zat op school en was een Sjors van de rebellen club zoals mijn vader me vaak zei. Ik deed mee aan demonstraties, was betrokken bij rellen, bezettingen en liep ook vaak weg uit het tehuis waar ik toen woonde. En hoewel ik op school zat was er niet echt een toekomst voor mij. Ik ben in de jaren 83/84 en 85/86 op school gebleven omdat er geen werk was te vinden. Bovendien was mijn rebelse instelling ook geen pre. We zongen als klas vroeger dan ook vaak mee met God save de Queen en aan het einde ging dat zelfs luidkeels. No future no future no future for me

God save the Queen.
No future no future no future for me.

Deze tekst heeft zich in mijn vastgezet zonder dat ik daar erg in heb gehad. En als ik terug denk aan de periode dat ik op school zat tot aan nu dan zie ik dat dit ook altijd mijn instelling is geweest. There’s no future for me.
Ik heb overigens wel geprobeerd om een “future” op te bouwen middels een gezin en de politiek maar beiden zijn inmiddels verleden tijd. Ik ben een gescheiden vader die zijn kinderen nooit meer ziet. De politiek heb ik vaarwel gezegd omdat ik het niet meer trok, al dat gehuichel, al dat gedraai en niet alleen om de hete brij heen en al die gore spelletjes die er gespeeld worden en vaak ook nog op de man/vrouw. En God save “the” Queen lijkt me duidelijk als je me kent. Ik ben al sinds 1974 Queen fan.


Zoals iemand eens tegen me zei, jij bent te direct en te lief voor de politiek. Je hebt een hart van goud en wilt alleen maar het beste voor je mede mens. Daarom ga je het niet redden in de politiek. En daar had de beste man denk ik wel gelijk in. Ik werkte niet in de politiek om er zelf beter van te worden “ik werkte ook onbezoldigd”, ik werkte er omdat ik wilde dat het mijn mede mens beter ging. En ik keek niet naar ras, afkomst, religie, huidkleur of seksuele geaardheid, voor mij was iedereen gelijk en dat is nog steeds zo.

Ik zit er nu dus aan te denken om weer een ritueel te gaan doen zoals ik vorig jaar ook heb gedaan om deze dingen voorgoed los te kunnen laten. Hoe dat ritueel eruit gaat zien weet ik nog niet. Misschien moet ik me daarin ook maar laten leiden door mijn trouwe vriend en begeleider Ramirez van wie ik zoveel hou.

Peter Barkum © ® 08-03-2018

dinsdag 6 maart 2018

My world


I live in another time and space
I don’t want to be in the worldly rat race
I fly where fairy’s and dragons are
I fly along with a star

This is my world, my domain
In my world there is no grief or pain
Only happiness and love is what you will find
And no one is unkind

Rivers flow through a sloping land
And by the chapel there plays my favourite band
And in the forests the birds are singing like every day is the first day of spring
When you are there you really forget everything

The sun caresses my naked skin
And while I walk I start to sing
My dogs are running and barking loud
I could not live without

In my world there is peace and harmony
It feels like a blessed matrimony
Me and nature are one
And believe me I have fun.

Peter Barkum © ® 06-03-2018
This doodle may NOT be shared.

zaterdag 3 maart 2018

Dromen leven dromen


Soms zit ik wel eens voor me uit te dromen
Over wat er mogelijk nog op mijn pad gaat komen?
Zal ik mijn kinderen ooit nog zien?
Wie weet misschien?

Welke vrienden zal ik nog vereren met een bezoek?
En wat kan ik nog leren uit zomaar een boek?
Wat kan ik nog veranderen in dit leven?
En hoeveel kan nog van mezelf geven?

Ik heb een moeilijke en zware weg afgelegd
Waarin me veel is ontzegd
Veel heb ik helaas moeten missen
Maar ik had ook vele mooie belevenissen

Mensen die me in mijn hart wisten te raken
Die ik hielp maar tegelijkertijd ook hielpen mijn verleden te kraken
Mensen die het beste en het mooiste in mij naar boven wisten te halen
Ik kan daar echt uren over verhalen

De laatste tijd dwalen mijn gedachten terug naar die jongen langs de Rijn
Hij was vol van liefde maar had ook heel veel pijn
Bijna dagelijks zat hij daar alleen over het water te staren
En probeerde alle ellende in zijn leven te verklaren

Hij miste zijn dierbare ouders
En voelde de zware last op zijn schouders
Maar opgeven stond niet in zijn woordenboek
Al behandelde zijn familie hem als een vaatdoek

Trots als de rots die hij was ging hij voort
Met maar een doel voor ogen, de hemelse poort
Tot vorig jaar leefde hij zo voort
Zonder ooit te bereiken de hemelse poort

In 2017 ging het roer nog een keer radicaal om
Hij nam de proef op de som
Liet al het oude dat hij met zich meedroeg los
Hij deed dit door een vuurritueel in het bos

Nu terugkijkend weet hij, het was goed
Het leven proeft niet meer zuur maar zoet
Na vele jaren zwoegen is eindelijk de omslag gemaakt
Er zijn geen muren meer, ik sta hier poedelnaakt.

Peter Barkum © ® 03-03-2018
Deze krabbel mag NIET worden gedeeld.

donderdag 1 maart 2018

Weekly Pele Report - Astrology for the Soul 28-02-2018


Mantra for this week

There's a tremendous amount of damage and pain,
That can result from just being "free."
As the path to liberation is teaching me that,
Love is not just all about me.


Tricky times indeed. Life can feel very overwhelming, too much coming too fast, more than we can control until we throw up our hands and go AHHHHH! Lemme outa' here! We can wanna escape, return to innocence, freedom, Spirit, the void, anywhere! We could go so far as to refuse boundaries, blow off commitments, abandon others, tell little white lies to get out of the Crunch, to just relax and breathe again. We could get sneaky or resort substance abuse just to numb or chill out..... hypersensitivity is the name of the game.

As mentioned in the report, the way out of this is to go through it and beyond it. Surrender to it, to the other, to the world, to the service, to the project, to the future. Having the faith, hope, and trust, that there is a time, there will be a time when today's dreams will manifest before our very eyes in our very lives. "What goes around, comes around," is the old saying and this is a time to serve, give, and really show up for, heal, and connect with the other in an honouring and devotional way. Lifting the other will lift oneself. Go ahead, splurge on somebody, be a big tipper, give more than you think you can afford, spread the love. Enjoy!